Mostrando entradas con la etiqueta cazadores de baleas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta cazadores de baleas. Mostrar todas las entradas

OBXECTO: Esperma de cachalote / Spermaceti / Esperma de cachalote (Physeter macrocephs)
DATA: Século XX
MEDIDAS: 500 ml – Etiqueta MA0171T03

O espermaceti é un fluído branco e mesto que se atopa nunha cavidade do cranio dos cachalotes. Por tanto, nada ten que ver coa reprodución.

Pénsase que está relacionado coa flotabilidade do animal xa que, ao mergullarse, este fluído endurécese e equipara a súa densidade á da auga. Así o esforzo natatorio que ten que facer o cachalote é moito menor, e pode manterse baixo a auga moito máis tempo e a moita maior profundidade que calquera outro cetáceo.

Despois de extraer o espermaceti da cabeza dos cachalotes, metíase en toneis e vendíase a un valor considerablemente maior que o do resto dos aceites de balea.

Foi usado pola industria cosmética, sobre todo en barras de labios e maquillaxes; para iluminar lámpadas de aceite (xa que nin cheiraba nin chispeaba) e para facer candeas con grande poder lumínico; e como lubricante, xa que non varía a densidade cos cambios de temperatura e resulta ben a altas presións e velocidades, chegando a usarse en foguetes e satélites espaciais. 


Unha parte esencial dos museos son as súas coleccións e por isto consideramos que é importante ir presentándovos as pezas que forman parte do Museo Provincial do Mar, para que as vaiades coñecendo mellor e tamén para que saibades de primeira man o traballo que se desenvolve no día a día dun museo como o noso.

Hoxe comezamos cunha das mandíbulas de balea expostas na cuarta sección do museo adicada a Os cazadores de baleas.

OBXECTO: Mandíbula
DATA: Século XVI-XVII
MATERIAL: Calcario
MEDIDAS: 40 x 350 x 40 cm

Esta mandíbula de balea vasca ou balea franca (Eubalaena glacialis) pertence a unha dos centos de baleas que foron cazadas en San Cibrao ao longo dos séculos XIII a XVII. Permaneceu baixo a auga máis de 400 anos ata que foi atopada por Ramón Rivas Villares mentres practicaba submarinismo na praia de Cubelas.

A balea vasca ou balea franca era unha especie que podía alcanzar os 18 m de lonxitude e as 60 t de peso. De cor negra, ás veces cunha mancha ventral branca, caracterizábase por non ter aleta dorsal nin pregos na gorxa. Si presentaba unhas características calosidades na cabeza que permitían distinguir a cada animal.

Os ósos eran as partes menos aproveitadas da balea, xa que a graxa, a carne, as barbas ou a lingua tiñan moito maior valor económico. Con todo, por ser os ósos moi porosos, lixeiros e doados de tallar, foron usados como material de construción, para facer mobles ou pequenos adornos. Por exemplo, un muíño de Bares (Mañón) está teitado con mandíbulas de balea.

Que esta mandíbula se atopase, e outros moitos ósos de balea, na praia de Cubelas, débese a que esta era a praia que resultaba máis axeitada para procesar as baleas remolcadas despois de ser cazadas a pouca distancia da costa.

Por tanto, a singularidade desta peza reside en que ten máis de 400 anos e pertence a unha especie de balea xa extinguida. Grazas a ela podemos constatar a grandiosidade dun animal ao que os homes se enfrontaban para obter grandes beneficios.


Insignia identificativa de Facebook

Image Hosted by ImageShack.us

Agora no twitter

    follow me on Twitter

    Recibenos no teu email

    Introduce a tua dirección:

    Delivered by FeedBurner

    Engadenos na tua web

    Siareiros

    Contacto
    Museo Provincial do Mar
    Avenida da Mariña s/n
    San Cibrao
    27890 Cervo (Lugo)
    Tfno.: 982 594 572 / museodomar

    Horario de inverno (de outubro a maio)
    Martes a sábado:
    Mañás de 11:00 a 14:00
    Tardes de 16:00 a 19:00
    Domingos e festivos:
    Mañás de 11:00 a 14:00
    Luns pechado

    Horario de verán (de xuño a setembro)
    Martes a sábado:
    Mañás de 11:00 a14:00
    Tardes de 17:00 a 20:00
    Domingos e festivos:
    Mañás de 11:00 a 14:00
    Luns pechado

    Contenidos bajo licencia

    Creative Commons License